Płaskostopie to rodzaj zniekształcenia stopy, które polega na spłyceniu jej podbicia. Sprawia to, że stopa dotyka podłoża większą powierzchnią, niż powinna. Podstawowe przyczyna powstawania płaskostopia to:

  • nadwaga,
  • niewłaściwe obuwie,
  • brak poprawnej aktywności fizycznej,
  • krzywica, niedobory witaminy D,
  • osłabienie mięśni.

Co ciekawe — każdy z nas miał kiedyś płaskostopie, bowiem wszyscy rodzimy się z tak zwanym ,,płaskostopiem fizjologicznym”, które ulega samoistnemu zanikowi. Między 3 a 4 rokiem życia podbicie powinno stopniowo zmieniać kształt wraz ze wzrostem. Istnieją jednak sytuacje, w których do tego nie dochodzi. Zdarza się to szczególnie u maluchów, które nosiły buty po starszym rodzeństwie, czy takich, które zmuszano do chodzenia, kiedy ich kościec nie był na to gotowy (niechlubnym przykładem jest używanie tak zwanego ,,chodzika”). Rozpoznanie przeprowadza się przez badanie manualne lub rentgenowskie. Wyróżniamy dwa rodzaje płaskostopia: poprzeczne i podłużne.

Płaskostopie poprzeczne jest znacznie bardziej popularne. Polega na obniżeniu sklepienia poprzecznego i kości śródstopia. Powoduje to powstawanie modzeli, czyli fragmentów zrogowaciałej, twardej skóry w charakterystycznych miejscach. Tego typu deformacje stopy idą w parze z uszkodzeniami palców, haluksami i tak dalej. Takie uszkodzenia to nie tylko problem estetyczny: z czasem mogą się one przekształcić w ogniska stanu zapalnego i uniemożliwiać wygodne chodzenie, czy choćby dobieranie obuwia. Skutkuje również puchnięciem stóp i obrzękami łydek.

Płaskostopie podłużne powstaje na skutek zbyt długiego spędzania czasu w pozycji stojącej, niedostatecznej aktywności fizycznej oraz przy nadwadze i cukrzycy. W przypadku tej deformacji, dochodzi również do wykrzywienia pięty. Polega na obniżeniu łuku przyśrodkowego w stopie. Można je rozpoznać po obuwiu właściciela: zawsze dochodzi bowiem do ścierania zewnętrznej strony podeszwy. Często problemem jest wydłużenie lub osłabienie tylnego mięśnia piszczelowego łydki.

Jak leczyć płaskostopie?

Istnieją dwa główne sposoby leczenia płaskostopia. Jeden to koncentracja na odpowiednich ćwiczeniach fizycznych, drugi polega na stosowaniu specjalnych wkładek ortopedycznych. Wkładki na płaskostopie wykonywane są na zamówienie i dopasowywane do budowy stopy osoby chorej. W przypadku mocnych zmian nie obędzie się bez leczenia operacyjnego. Ćwiczenia gimnastyczne obejmują chodzenie po różnych podłożach, naprzemienne układanie stopy w chodzie (np. na palcach, po wewnętrznych stronach, po zewnętrznych stronach, na piętach), chwytanie, podnoszenie i przenoszenie palcami stopy niewielkich przedmiotów (np. materiałowego woreczka wypełnionego ryżem lub piaskiem) i inne, wspomagające siłę mięśni podbicia.

Niezwykle ważne jest noszenie obuwia wysokiej jakości, które ma odpowiednio grubą, sprężystą podeszwę, jest wykonane z tworzywa zapewniającego odpowiednią wentylację, ma twardy zapiętek, który trzyma piętę w odpowiedniej pozycji. Uwaga! Absolutnie nigdy nie wolno nosić butów w nieswoim rozmiarze!

Leczenie płaskostopia jest żmudne, wymaga cierpliwości, a jego efekty nie zawsze są satysfakcjonujące. Niestety, najlepszą prewencją jest w tym wypadku profilaktyka. Dbajmy o rozwój naszych dzieci — pamiętajmy, że niewielki zaniedbania, takie jak niedostateczna korekcja wad postawy, będą owocować problemami zdrowotnymi przez wiele lat. W niektórych wypadkach nie obędzie się bez dożywotnich wizyt u ortopedy i odbywaniu rehabilitacji.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ